Van schop naar graafmachine: AI in softwareontwikkeling

Vorige week merkte ik een natte plek op in mijn verder droge tuin. Omdat het de week ervoor niet had geregend, besloot ik uit te zoeken waar dat vandaan kwam. Toen ik de hoofdmeter controleerde, bleek dat er behoorlijk wat water weglekte.

Vol goede bedoelingen (en een beetje naïef) begon ik te graven op de natste plek. Na ongeveer een uur graven ontdekte ik dat de grond vol wortels zat en dat er een oude septische put lag. Na nog eens twee uur graven besefte ik dat zowel de wortels als die put het er niet makkelijker op maakten, en dat ik eigenlijk nauwelijks vooruitgang had geboekt. Er was nog steeds geen lek te vinden, behalve dat de grond natter werd naarmate ik dieper ging.

Omdat het handmatig verwijderen van die monsterlijke put niet echt realistisch leek, riep ik de hulp in van onze tuinman. Hij was zo vriendelijk om me te helpen met zijn… graafmachine. Tien minuten later was de put verwijderd, hadden we nog eens 80 cm dieper gegraven en was het lek gevonden.

Terwijl ik de tuinman aan het werk zag, schoot er me een gedachte te binnen: de AI-modellen die we vandaag gebruiken, zijn onze graafmachine. Tot een paar maanden geleden waren wij — ontwikkelaars — vooral nog met de schop bezig. Nu kunnen we ook veel sneller bouwen en problemen oplossen.

Het gaf me eigenlijk een optimistisch gevoel. Mijn tuinman beschikt nog steeds over alle vaardigheden die een goede tuinman nodig heeft (plantenkennis, bouwervaring, handigheid, enzovoort), en hij heeft moeten leren werken met zijn graafmachine. Dankzij die graafmachine kan hij veel grotere projecten aannemen, om nog maar te zwijgen van al het andere materiaal waarover hij beschikt.

Daarom ben ik er (op dit moment althans) van overtuigd dat de ontwikkelaar/architect van de toekomst nog steeds de nodige vaardigheden nodig zal hebben om kwalitatieve software te bouwen (architecturale kennis, creativiteit, het vermogen om code te begrijpen, analytisch inzicht, enzovoort), en zich ook net door die vaardigheden zal onderscheiden. Daarnaast zullen ze moeten leren hoe ze efficiënt omgaan met alle beschikbare tools, waardoor ze grotere projecten kunnen realiseren waarbij de lat hoger ligt.

Dat de technologie exponentieel evolueert, dat junior developers het moeilijker hebben om het vak te leren, en dat de kostprijs mogelijk te hoog wordt: dat laten we voorlopig even buiten beschouwing. Maar dat we onze schop moeten inruilen voor een graafmachine, staat buiten kijf.